یادداشت وارده؛
پایگاه خبری تحلیلی نخل بیدار؛ جناب رییس جمهور انگار از داستان گرانی وتنگی معیشت مردم وبحران بیکاری اطلاعی ندارند. عموماً مدیران سطوح مختلف نیز از وضعیت گرانی ها وتنگی معیشت مردم وبیکاری بی اطلاع هستند. وقتی جناب رییس جمهور از بهبود شرایط نسبت به گذشته در سالجاری به گواه آمارها سخن می گوید دیگر حرفی برای گفتن باقی نمی ماند.( اشاره به سخنرانی ایشان پنجشنبه گذشته روز صنعت دفاعی).
برای افرادی که در سالجاری رکورد اختلاس ها را زده اند باید هم سال خوبی باشد و نسبت به سالهای گذشته پربارتر، اما آیا این بهبود برای مردم هم وجود داشته است؟
متاسفانه هرچه بیشتر مردم را به صرفه جویی و مقاومت در شرایط جنگی دعوت می کنیم به همان میزان بر شدت اختلاس ها ناشی از فساد در دستگاه حاکمه افزوده تر می شود. حالا آیت الله رییسی درقوه قضاییه با مفسدین درگیر و شمارقابل توجهی را احضار و بازداشت نموده است.

برای آنان که رکورد اختلاس ها را زده اند باید هم سال خوبی باشد!
گاهی فکر می کنم یکی از دلایل خلاصی زندانیان جرایم غیرعمد خصوصاً بدهکاران مهریه وکاهش آمارهای زندانیان این بود تا جا برای حبس مفسدین اقتصادی  باز شود. افراد دستگیر شده آفتابه دزد نیستند بلکه میلیارد میلیارد پول ملت را با ظاهری فریبنده چپاول کرده اند.
از شهردار گرفته تا اعضای شورای شهر و روستا، نمایندگان مجلس، مدیران صنایع، معاونان روسای قوا، کارچاق کن ها که باز هم دارای مسئولیت های دولتی هستند، فعالین در وزارتخانه ها وآقازاده ها و البته یک کارمند جز در بانک و یا رییس بانک و معاونان درصف دزدان بیت المال قرار گرفته اند و حالا در زندان هستند و یا به قید وثیقه سنگین آزاد.

شمار دستگیر شدندگان و یا در معرض دستگیری بی شمار است. برخی فکر می کنند موج دستگیری ها مثل خیلی کارهای دیگر در این مملکت موقتی است اما فعلاً شاهدیم دستگاه قضا با قدرت با عوامل فساد برخورد می کند و می توان بزرگترین دستاورد این برخورد را افشا شدن نام و هویت دزدانی دانست که خود را در صف خادمین ملت جازده بودند و حالا پرده ریا بر افتاده است.
 از طرف دیگر شاهد افزایش بصیرت مردمی هستیم که در عالم سیاست به هرکسی اعتماد نکنند خصوصاً در عرصه های انتخابات. اینکه یک نفر خودش را با ظاهری فریبنده در معرض انتخاب قرار دهد و سپس با یک تیم از مفسدین اقتصادی و اخلاقی هشت سال شیره جان ملت را بمکند دیگر نباید تکرار شود.

از سال ۱۳۶۹ شعارهایی برای بهبود امور از سوی رهبر معظم انقلاب ارایه شد. متاسفانه برخی در دستگاههای اجرایی کشور نسبت به این شعارها بی تفاوت بودند که قطعاً اگر طی این سالها به این نامگذاری ها و رهنمودها توجه و جهادی کار می کردند اوضاع مملکت اینگونه نمی شد.
 با نام گذاری سال ۹۶ «اقتصاد مقاومتی: تولید- اشتغال»  خطی مشی ملی ایرانیان به خصوص مسئولان مشخص شد و توجه کامل به اقتصاد مقاومتی و به ویژه اشتغال و تولید ارزش و اهمیت این موضوع به مسائل اقتصادی و اجتماعی بیش از پیش ضرورت خودش را نشان داد.
رهبر معظم انقلاب درباره انتخاب شعار سال می فرمایند شعار سال با دو منظور مطرح می‌شود؛ یکی جهت دادن به سیاست‌های اجرائی و عملکرد مسئولین دولتی و مسئولین حکومتی است، یکی توجه افکار عمومی است؛ یعنی افکار عمومی توجّه پیدا کنند به اینکه چه مسئله‌ای امروز برای کشور مهم است. طی این سالها نامگذاری ها به اقتضای شرایط با محور اخلاق، ارتقای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بوده است.

معنویت، عدالت، انضباط اجتماعی-اقتصادی ، حفظ ثروت و منابع عمومی کشور، پایداری منابع، اشتغال، توجه به سیره نبوی، ولایت مندی و ولایت پذیری، اقتدار سیاسی-اقتصادی در شعار سالهای مختلف محور بوده است.
باید دید متولیان امور و همه آنانکه قدرت سیاسی را به دست گرفته اند تا چه میزان به این مهم توجه کرده اند. تولید و توجه به اشتغال کلیدی ترین شعار در سالهای اخیر بوده است. فرصتی  که مدیران و مسوولان باید ضمن توجه به موقع به آن، نسبت به پیشگیری از بحران های امروز تلاش می کردند.

متاسفانه قرار گرفتن در زندگی اشرافی، دیدگاه مدیران را نسبت به حل مشکلات تغییر داده است. اگر مدیران ما عنوان مردمی بودن را حفظ می کردند و بجای سوار شدن ماشین های شیشه دودی و ضد گلوله از تاکسی و اتوبوس برای رفتن به وزارتخانه ها استفاده می کردند و یا حداقل گاهی با دوچرخه به محل کار می رفتند و خرید های روزمره را بجای نوکرانشان خودشان انجام می داند، کارها به این درجه از سختی نمی رسید.

به طور تمثیلی میتوان گفت متاسفانه حالا در دهکده ما هزار خان و کدخدا وجود دارد و هر کدام حرف خودشان را می زنند و جالب آنجاست که حرف هیچکدام برکرسی نمی نشیند و این بزرگترین آسیب  قرن است.

در زندگی روزمره نیز هزینه ها بشدت افزایش پیدا کرده و درآمدها با کاهش ارزش پول ملی تنزل غیر قابل تصوری  یافته است. باید کاری کرد پیش از آنکه اعتماد در این ناامیدی از میان ما رخت بربندد. باید دید با این حجم بگیر بگیر چه میزان از دارایی ها ملت به خزانه باز می گردد و این بازگشت چه تاثیری در افزایش منابع عمومی کشور و بهبود شرایط اقتصادی سیاسی دارد.
فرزاد وثوقی/ روزنامه نگار